Bir hikayeden

En çok zamanı yazdım,

zaman kendi kızgınlıklarını, 
hep birlik olup yaşattı.
Kendimi yazamadım,
kendimi ifade edebilecek, sürgülü cümlelere de ait olamadım, velhasıl.
bir çam ağacını betimlemedim,
ya da bir baharın tozpembeliğine tekdüze şiirler üretmedim.
iyi de yazamadım nihayet.
daktilonun her vuruşunda, yenilgi kaleleri kuruldu bilincimde.
uzayan her cümle, bir yenilgiyi anlatıyor olacaktı...

bir hikayeden;
kanatlı alevlerin kuşatmasına az kala,
ha gayret!
ve bitti, derken...

Kuşbakışı bir tepeden aşağı, 
bir kale notlarımdan biraz da burada alıntılamalı.
hani o köşeyi dönen uzun sokak,
Orada takılı kalanları izliyorum.
Gülüyorum,
nitekim öyle!..

Bu içerik 239 kez okundu

Çok Okunanlar