Bir muhtıra çağrısıyla
Otobüslere bindirildiler.
Başaktılar, sararmıştılar.
Yeşil giyimli komuta
Alevledikçe, camları kırıldı
Rüzgarda savrulanlar kadar
Saman gibi kaldı
Çöp adamlar
Şoför ``apoletlileri korur bu araç´´ dedi.
Oysa ne apoletleri korudu onları
Ne araçları ve zırhları;
Onlar; biz çocukların ihtiyatlı geleceğini satan
Ulusçu, fıstıkçı, çanakçı her kimse
Onlardı...
***
Bir sokak aralığında
Barış çiçeklerinin beyaz ödülü olup
Hayatın aşkına sarılanlar oldu
Sadece
Babalar, anneler, bize kalanlardı...
Bu içerik 75 kez okundu
paylas