Ada çayı
sırça parmaklarımda
gezinip duruyor.
göğsüme prangaladığın tohumların,
esmerliğin gibi çöküyor
toprağıma
zilelenecek,
vaktini arıyor.
bahçem sızlanıyor bekleyeni vardır.
kanından feragat edenler,
düş hamalları
soğukmuş diyorlar ötesine.
bırakıyorum kaleye,
bilirsin aşağıya köşelendiğimi
zıplayaduran, ninnilerin gece ayazında
bebeklerin uykularının kaçışlarında.
son mektubunu
yeşilinde bir mevsime bırak
akışkan bulutsu isin içinde
yorulasıya bir atmacanın kuyruğunda
düşsün, düşle ha diyerek.
Bu içerik 34 kez okundu
paylas