Hoşçakal gömleğim

İki çarşafa sarılmışım
ölüm gelinliğine
biri de yaşlı çınarların yollarında
hoşçakal gömleğim

başımda kulbu kendine ağır pencereden
bir sen geliyorsun
rüzgar ardında

çığlığını duyuyorum
canın burnunda
başın senin de
ya sen kimesin
ağır gelen

iki kapıya takılmışım
güneşin batım anı
ve acıyla
sana doğrulacağım

başına
kızıl getirilmiş
tül olacaksın
rüzgarlı penceremde

şu beyaz uğurlanışı
bir sen tutacaksın
tertemiz

kırıntıya
akıntılara
bu ablukaya
topraksı kokumla
boy verip
el uzatacağım

ellerinin hışırtısını duyuyorum
üzerimde gezinen
kapıda gözlerim her silkelenişimde

çiğ dişiliğin
kurtların uyanışıyla
başım bir iniltiye
gidiyor

Bu içerik 77 kez okundu

Çok Okunanlar