Anasayfa | Biyografi | Kitaplar | Künye | İletişim

Kopardı eşikten çığlığını

17 Şubat 2010

bir teli koptu bağlamamın
bir sesi yitti
sıyırdı kendini
kopardı eşikten çığlığını
kime çığırtkanlık ettimse
bir teli koptu bağlamamın
bir sesi eksildi
öylece çıplak başıma çarpan
rüzgarın kanatlarını kimler çekip aldıysa
mızrabı çekip vurduğum gibi vurdum
sen gittin de
giderken silüetin hep durdu
inancımın eşiğinde, durup seyrettin sanki
savurmadın
dağıtmadan gider gibi yaptın
bir sesi eksildi sandığımda
bir sen eksildin sanarkenki gibi
ektim üzerine her türlüsünü
biçip alamadan
gittin


Bu içerik 63 kez okundu

paylas



Çok Okunanlar

Isınan aşk
Sabırsızlık zamanının kara çocukları
Bakır kırmızı kadınlar
Üzerine çöken karayı çal yere
Sarmaşıkları karakollara bürüyenler

Bu site bir psikerenaliz projesidir. İfade özgürlüğüm 301'lenemez, sansürlenemez. Telif Haklarım Konur Sokak'ta ifşa edilmiştir.
``Toplumcu gerçekçi şiir, kendi koşullarında evriliyor.´´ Eren Ali GÜL