Postallarınız ağır geliyor, çekiniz!

Sorgulamaya çektiğimiz onca fossik işlerin arasında, kendi kanına çekilmiş bir yaşantının göçüğü sorgulanacaktır. Hayat iki kötünün en kötüsünü seçtirtme zorunluluğunu yaşatıyor insana. O kötülüklerden güzellikleri inşa edebilmek, ütopik gelebilecek tüm algıların kapanmasıyla birlikte imkansızlaşmıştır. Özelinde seçiçi davranmak inzivanın meşruiyet zeminini doldurmaktadır. Zemin hazırlanacak herhangi bir yatırım aracınız kalmadıysa, tümevarımda araçlarınızı yitirmişseniz hayatta kaybedecek bir şeyiniz kalmamıştır.
Şimdi hangi ilden, hangi dilden okumalı diye düşünüp dururum. Ne düşünelesi ne yaşanılası bir tercih yoksa, durup saydırdığım ruh gerilimlerimi durduracak çözüm de yoktur.

Sizin buruk şiirleriniz bizi bitirirken, kendi hayatlarımızı sergileyip kara kuru kaldığımızda yine yanıbaşımızda hissettiğimiz tarihin unutulmaz acıları oldu. Şimdi bize tarihi açıklayın, tarihin yılgınlıklarını tekerrür ettiren buna istinaden konuya biat eden dostlarımızı yitirmenin, onlarla ayrı düşmenin illetini tadınız birazcık olsun. Biraz acıyı hissedin. Göğsünüz parçalanırcasına, ciğerlerinizin ağzınızdan döküldüğünü izleyin. Gözlerinizin altında beliren şişlikleri, çenenizin açılamayaşını hissedin. Kendinizi sokaklara atın, kuyularda sedirleri düşleyin. Ladinleri çekin içinize, göğe baş diken o koca ladinleri... Mavi, sarı çamları kovuşlayın.

Yükünü verdiğiniz sıcaklığınızın uzakça bir anlamını yaşayamayacağız belli ki! En azından boşluğa sesleniyorum: Kim varsa orada ve duyuyorsa, Postallarınız ağır geliyor, çekiniz lütfen...

Bu içerik 69 kez okundu

Çok Okunanlar