Savaş vakti yakın yazıyor

Satırbaşlarını tutuyoruz, giderayak
Ayaktakımlarıyla, başı ayak olanlarla
Velev ki atıf olsun.
Çekiyoruz gülümseyerek ölüleri, elimize geliyorlar.
Nihayet sokak ucunu tutuyoruz, sallanarak
Kafataslarını yine omuz altından götürerek.

Yani sevdiğim;
Kollukları bileklerimizle iterek, ıslanarak
Aşarak ve ancak pis kokulu fabrika sularında yıkanan sokakları
Sonra o adını hatırlatmadığım orayı, o yeri...

Bir kış geçiriyoruz anbean
Cepte üç buçuk lira, buçuğu sevgilinin atkılı hatrı
Irgat İshak'ın mahsülleri dökülüyor koynundan, koşaradım
Toplayan yine kenar yoksullarını
Gözlüyor, seviyor da sesine yandığı kenarlıları.

Uyanıyor düşte göze getirerek ilk ışıkta
Açlığı, altından geçen suları,
Soğuk üstüne binmiş,
Atlı karıncalılar, milisler bir de şu sirk oratoryosu kuran
Paralı askerler, raptiyeliyor liseliler ağaçlara
Savaş vakti yakın yazıyor yakınında, uzağındayız
Göz seyiriyor, okuyamadan kalkıyoruz.

Yani sevdiğim;
Bir kış geçiriyoruz,
Çığlığı suskunca, çapkın çıplak atları
Şovalyesiz sürüyoruz, ileride bir köy yolu
Dağlılar, karınca gibi çoğalıp boyuyorlar,
Kan damlamış çiçeklerin üstlerini, karartarak ve azgınlaşarak!

Kahve bahçelerinin kuzeyine, ölümlere götürüyorlar.
Yine bir görümlük, yola düşüyoruz.
Elvedasız, acıları veriyor
Tarih şimdi bilinmezlikte,
Biz gidiyoruz...

Bizi terkedeli kurdeleli hayat,
Üç kala,
Buçuğu armağan, yaşlı gözlerinde
Yaşındalığına, yaşama 
Bu ülkeye kadim...

Silahlı kır düğünleri, siyatikli tetikçi analarının bağrışları,
Sandalyeye tutsak münzevi kır aydınları,
Şehirlerinden göçüp giden, şarapnel dağılımında
Tepeden tırnağa paçavra, paramparça kara yüzlü
Bedenine hasret, kör yoksulları
Saman tırpanlayan, zıvanasını gırtlağına giydirmiş keşler
görmüyoruz.

Yani sevdiğim;
Biz gidiyoruz.

Bu içerik 213 kez okundu

Çok Okunanlar