Anasayfa | Biyografi | Kitaplar | Künye | İletişim

Üzerine çöken karayı çal yere

5 Ocak 2010

Şehre yaftalanmışız,
Başımız, göğümüz, karartılmış.
Kötüye çalmış, koyverip uçurmuşlar.
Gerisinde kalmış,
Saçlarımızın döküntüsü.

Eriyik hücrelerimiz, düşünülmüş olanın ötesinde
Neyi isterdi, nasıldı.
İsterdi de gönül, bir koşu
dokunası gelirdi.

Çökme,
Dizelenen düşlerin, yaşanılası
Dile kolay en yakın cümlesidir.
Barışa türkü okuma zamanıdır.
Oğul, evlat acı yaşatırsa
Bakma öyle,
Soyun tükenmekte,
Üzerine çöken karayı çal yere,
haydi...


Bu içerik 170 kez okundu

paylas



Çok Okunanlar

Isınan aşk
Sabırsızlık zamanının kara çocukları
Bakır kırmızı kadınlar
Üzerine çöken karayı çal yere
Sarmaşıkları karakollara bürüyenler

Bu site bir psikerenaliz projesidir. İfade özgürlüğüm 301'lenemez, sansürlenemez. Telif Haklarım Konur Sokak'ta ifşa edilmiştir.
``Toplumcu gerçekçi şiir, kendi koşullarında evriliyor.´´ Eren Ali GÜL