Bir pencerem vardı,
içinde parkeli taşlarıyla dar bir geçit
zor tutturulmuş, konumlandırılmış
paslı çivili,
içine daldın mı
bir hayat doğar gibi
içinde dünya,
o denli
yaşanır mı bilinmez ya
önünde kaçışan onca nefes
izsiz, tanıksız.
şimdi yerinde toza bürünmüş
irili ufaklı taşlar
koparılmış fırtınalar,
perdesi çekilince karartıda
yarınsız.
hepsi burada bu güne bu alana ve çağa
karıncalı anımsamamın
hatırası
ve sadece küfür...
Bu içerik 47 kez okundu
paylas